تب تند بی آر تی

ظاهراً ما ایرانی‌ها اگر روزی، روزگاری، در جایی و به صورتی از صورت‌ها به موفقیتی دست یابیم دیگر سر از پا نمی‌شناسیم و بدون تطبیق شرایط و موقعیت‌ها خیال تکرار آن موفقیت ما را به تصمیم‌ها و عملکردهای نه‌چندان توجیه‌پذیر می‌کشاند.

ماجرای راه‌اندازی خط اتوبوسرانی بی‌آرتی (B.R.T) و تعمیم آن در نقاط مختلف تهران حداقل در برخی از مسیرها از قاعدة گفته شده در ابتدای این مقال پیروی می‌کند.

اما راه‌اندازی خط B.R.T در بزرگراه چمران حکایت جالبی دارد.

احداث بزرگراه نواب که از دل خیابان‌های تنگ و کوچک سابق این منطقه با زحمت و دشواری و طی قریب 10 سال بالاخره به انجام رسید قرار بود شریان اصلی شمال به جنوب و بالعکس باشد که ترافیک از میدان توحید تا میدان جمهوری آن همه هزینه برای بزرگراه نواب را معطل گذاشت، ضرورت حل مشکل این معبر بحث ساخت تونل توحید را بوجود آورد و این تونل هم با همه حرف و حدیث‌ها بالاخره ساخته شد. و تصور می‌رفت که ترافیک سنگین شهر حداقل در این گذرگاه هم نفسی بکشد و تبلیغات وسیعی هم در همین رابطه انجام شد.

جالب اینکه با وجود کار بزرگی که در ساخت تونل توحید انجام شد، مشکل ترافیک این معبر چندان که انتظار می‌رفت حل نشد که ناگهان سر و کلة B.R.T در بزرگ‌راه چمران پیدا شد و با تنگ‌شدن این بزرگ‌راه ظاهراً تمامی سرمایه‌گذاری‌ها در این راه مهم معطوف به ایجاد یک خط ویژه اتوبوس شد و ترافیک سنگینی به ارمغان آورد!

جالب‌تر اینکه اتوبوس‌ها B.R.T در این مسیر که همة سرمایه‌گذاری‌های عظیم در این منطقه را به چالش کشیده‌اند اولاً از استقبال چندانی برخوردار نیستند و ثانیاً تعدادشان هم چندان نیست که ضرورت تنگ‌کردن مسیری به این مهمی را توجیه کنند و ثالثاً اتوبوس‌ها در همین مسیر و بدون داشتن خط ویژه، سرعت موردنظر را می‌توانند کسب کنند بدون اینکه ترافیک‌ساز باشند.

نگاهی اجمالی به موضوع همان قضیه را تداعی می‌کند که چون بی‌‌،آر،تی مثلاً در مسیر میدان آزادی، میدان امام حسین جواب داده است باید «تب B.R.T» فراگیر شود و حتی سرمایه‌گذاری‌های عظیم را تحت‌الشعاع خود قرار دهد!»

ایکاش مسئولین مربوطه با ذکر آمار و ارقام (اگر استخراج شده باشد) ضرورت کارشناسانه موضوع را اعلام کنند و روشن کنند چگونه ممکن است بازکردن راه برای چند اتوبوس نه چندان شلوغ ایجاد ترافیک در چنین مسیر مهم و پرخرجی را توجیه کند، آیا مسؤلان امر فکر کرده‌اند هزاران راننده‌ای که همه روزه از بزرگراه چمران عبور می‌کنند و مجبور می‌شوند یک ترافیک سنگین را تحمل کنند و مسیر خالی و کم عبور و خلوت کنار خود را می‌بینند چه فکری می‌کنند و به چه قضاوتی می‌رسند؟

گسترش حمل‌ونقل عمومی یک ضرورت است ولی آن هم شرایط و موقعیت صحیح خود را طلب می‌کند و نباید خود مشکل ساز شود.

codex40x

page27

/ 0 نظر / 19 بازدید