سال سخت

نمی خواهم بدی ویا خوبی را به اشیاء نسبت بدهم چرا که هیچ موجود غیر عاقلی فی نفسه نه خوب است و نه بد ، سال ٨٩ هم از این قاعده مستثنا نیست ، برای همین هم نمی گویم سال ٨٩ سال بدی بود . اما به جرات می گویم که این سال سال بسیار سختی بود ، فکر می کنم این سال برای همه سخت بود ، همین حالا خیلی از سیاسیون و اصلاح طلبان وهمچنین جوانان و دانشجویان و روزنامه نگاران در زندان هستند ، در این سال عده ای که بالاخره تعدادشان مشخص نشد در اجتماعات خیابانی به شهادت رسیدند ، خدا می داند الان خانواده هر دو گروه بالا چه حالی دارند ، امیدوارم گروه اول همه بزودی آزاد شوند و خداوند از لطف  وکرمش به خانواده  گروه دوم صبر عنایت کند ، در این آخر سالی چندان خوشایند نیست که از غم وغصه بنویسم  و شرح هجران و خون جگر را باز گویم ولی اعلام امید و طلب بهروزی برای ملت و خصوصا جوانان در هیچ شرایطی ناپسند نیست ، این سال هم گذشت و سالی بر تاریخ سیاسی کشور عزیزمان رفت ، سالی که قطعا در تاریخ از برجستگی خاصی بر خوردار خواهد شد و پیرامون آن تحولات مثبتی به بار خواهد آمد ، هزاران بحث و تحلیل راجع حوادث پس از انتخابات شده است و هزاران بحث و تحلیل دیگر هم رخ خواهد داد منتها ایکاش اصحاب قدرت قدری حلم و سعه صدر از خود بروز می دادند و انصاف و مروت خویش را به رخ دیگرا ن می کشیدند ، در این صورت برگ زرینی در تاریخ کشور ما هویدا می شد و اثرات مبارکش چون چشمه ای  همیشگی می جوشید وگامهای بلند و جهشی پیشرفت برداشته می شد. این نشد ولی بالاخره توسعه و سعادت و رفاه و آزادی و معنویت و اخلاق حق مسلم مردم ما است و در رسیدن آنها به این مهمات کمترین تردیدی وجود ندارد . ما به امید وآرزو زنده ایم و چشمه های جوشان آن را از اعماق درونمان جاری می کنیم چرا که درون آدمی دنیایی به بزرگی جهان است. 

/ 0 نظر / 5 بازدید